Resmin Rengi; Renklilik - 12.Bölüm


25


Algısal olarak renklilik, bir alanın algılanan renginin az ya da çok kromatik görünmesine göre görsel algının bir niteliği olarak tanımlanır. Gün ışığına göre bir ışığın, kısa, orta, uzun dalga boyu bileşenlerinin kırılma miktarlarıdır. Görsel algımız, doğadaki renk bileşimlerinin tümünü kabul eder. Çiçekli bir bitkinin renk cümbüşünü doğal olarak kabul ederken, bir resimde çiçeklerde hangi renklerin yan yana kontrast oluşturduğuna ilişkin içgüdüsel bir tavrımız olur ve renklerin karşılaştırmalı güçleri ve oranları hakkında renklilik kavramını inceleriz.


“Doğanın bu tonları düzenlerken asla hata yapmamasının nedeni, kimyasal yakınlıklardır; çünkü doğa açısından form ve renk aynı şeydir. Hakiki bir kolorist de bu konuda hata yapamaz; tonlar dizisini, ton değerlerini, karışımların sonuçlarını ve tüm kontrpuan ilmini doğuştan bildiği için istediği her şeyi yapabilir, yirmi farklı kırmızıdan bir armoni yaratabilir” (22)

Resim 12’de yer alan, Saim Dursun (1959-)’un 2021 tarihli tuval üzerine yağlıboya, beyaz üzerine renklerle boyadığı "Çiçekçiler" eserinde, beyaz yüzeyi kaplayan orta plandaki renklerin altındaki arka plan beyazlığı, ön plandaki parlaklığı ile beraber tüm tuval boyunca kromatik ve akromatik renklerle birlikte algılanır.



Resim 12 : Saim Dursun, Çiçekçiler, 150x150cm., 2021
Resim 12 : Saim Dursun, Çiçekçiler, 150x150cm., 2021

Kullandığı renk zenginliği ve tekniği aynı mesafede, küçük parçalarla resmin tamamındaki birbirine bağlı büyük kütleyi oluşturur. Spatulası ile verdiği büyük ve küçük renk parçaları ile pespektif sağlayarak arka planı belli belirsiz ayırmıştır. Üretimlerinde renk ve ışık üzerinde durarak spatula tekniğini kullanan ressam, Çiçekçiler resminde ön planda eşit oranlarda parlaklıkla, orta plandaki kırmızı, sarı, yeşil, mavi ve mor renklerde kullandığı doygunlukla ışıltılı ve canlı bir keskinlik yaratır.




Turquery

Zerrin Avan



 

Kaynaklar


22 *Charles Baudelaire, Modern Hayatın Ressamı, Çev.Ali Berktay, İletişim Yayınları, İstanbul,

2013, s.102

2 görüntüleme0 yorum