Resmin Rengi; Güneşin Renkli İmgesi - 1.Bölüm

Güncelleme tarihi: 19 Eki


“76. Üstlerindeki havada güneşin kendisine

yay, Delia’nın da kemer yaptığı

Renklerden oluşan yedi şerit seçiliyordu”. (1)

Dante Alighieri



18


Dante Alighieri (1265–1321), "İlahi Komedya - Araf" adlı eserinin 29.kanto - 76.pasajında gökkuşağı ile Delia’nın kemerine, renklerden oluşan yedi şerit olarak vurgu yaparken, 1704’de Isaac Newton (1642–1726), "Optik" kitabında, bir dizi deneylerle kanıtladığı sonradan

-gökkuşağı- tanımını verdiği ışık hareketini, ilk olarak “güneşin renkli imgesi” (2) olarak betimler.



Botticelli Sandro, 1495 - Portrait of Dante, Tempera on canvas, 54,7 x 47,5 cm. Private collection
Botticelli Sandro, 1495 - Portrait of Dante, Tempera on canvas, 54,7 x 47,5 cm. Private collection


Dolayısıyla görsel algıda renk, boşlukta ışığın oluşturduğu bir görünüm olarak kavranabilir ve Dante örneğini ele aldığımızda, ışıktaki renklerin (gökkuşağı) gizemi, görsel dünyanın nesne (kemer) renkleriyle karşılaştırılır.


Görmede bir hareket olarak beliren ışığın ve rengin bu gizemi, insanlığı tarih boyunca düşündürdü ve güneş ışığı üzerinde çeşitli deneyler yaparak, ışıkta beliren, karanlıkta kaybolan rengin nasıl oluştuğunu kanıtlamaya yönelik bilimsel teoriler ürettiler.


Aristoteles (MÖ.384-322)’e göre ışık ve görmede renk kavramı;


“Işık olmazsa görme de olmaz, bir objenin rengi ancak ışıkta belirir. Görmenin nesnesi görülebilir olandır, görülebilir olan şey de öncelikle renktir. Saydamlık bütün renk olaylarının temelidir. Az ya da çok her cisimde mevcut olan saydamlık, rengi alır.” (3)

olarak gözlemlenir.


Bir karanlık odada gökkuşağına isim veren, tarihin en etkili doğa bilimcilerinden Newton, veba yıllarında, 1675’de bir bilim topluluğu olan, Londra Kraliyet Cemiyeti’ne (Royal Society) -yeni bir ışık ve renk teorisi- sunduğu bir makale gönderir. (4) Makalede deneylerinin kanıtı niteliğinde, eskizleri de yer alır ve deneylerinin bir hipotez değil, en kati sonuç olduğunu belirtir.


Turquery

Zerrin Avan



 

Kaynaklar


1 *Dante Alighieri, İlahi Komedya, Araf - 29.kanto, Çev. Rekin Teksoy, Oğlak Yayıncılık ve Reklamcılık Ltd. Şti., s.505

2 *Isaac Newton, Opticks, St.Paul’s West - End, London, 4.Baskı, 1730, s.55

3 *Aristotales, De Anima: On The Soul, Çev. H. Lawson-Tancred, Londan, 1986, s.173-175

4 *Isaac Newton, Opticks, St.Paul’s West - End, London, 4.Baskı, 1730, s.2

10 görüntüleme0 yorum